Integracja sensoryczna polega na interpretacji i organizacji bodźców zmysłowych odbieranych z organizmu. Zakłócenia w tym procesie sprawiają, że układ nerwowy niewłaściwie ocenia docierające do niego treści. Dlatego zaburzenia integracji sensorycznej wywierają negatywny wpływ na wszystkie sfery funkcjonowania człowieka.
Terapia polega na planowym stymulowaniu dotyku, czucia głębokiego i równowagi, które stanowią bazę dla wykształcenia wyższych, bardziej zaawansowanych umiejętności przetwarzania sensorycznego. Zajęcia mają postać zabawy, do której stopniowo włącza się wszystkie sprawności, które u dziecka mają charakter deficytowy. Obowiązującą zasadą jest częsta zmiana rodzaju, intensywności i częstotliwości bodźców.
Metoda nadaje się do wykorzystania we wszystkich przypadkach, w których rozpoznaje się zaburzenia w procesie integracji sensorycznej. W szczególności przy mózgowym porażeniu dziecięcym, zespole Downa, autyzmie, zespole Aspergera, ADHD. Z powodzeniem można ją także stosować do wspomagania rozwoju dzieci z trudnościami w uczeniu się.
